หญ้าลิ้นงู

เลขทะเบียน : 7-53000-001-0342
ชื่อสามัญ : Diamnel - flower, Yaa linn guu.
ชื่อพื้นเมือง : หญ้าลิ้นงู (กรุงเทพฯ)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Hedyotiscorymbosa     Lamk.
ชื่อวงศ์ : RUBIACEAE
ลักษณะ
ต้น : เป็นพรรณไม้ล้มลุก ที่มีลำต้นเลื้อยยาว ประมาณ 6 - 20 นิ้ว ลำต้นเรียบเกลี้ยงเล็กยาวและ แตกกิ่งก้านสาขาออกมาก
ใบ : มีลักษณะแหลมยาวเรียวเล็ก ไม่มีก้านใบ หูใบมีขนาดเล็ก ขนาดของใบยาวเพียง 0.5 - 1 นิ้ว กว้าง 1.5 - 3.5 มิลลิเมตร
ดอก : เป็นสีขาวนวล หรือสีม่วงซีด ๆ ออกตามซอกใบและปลายยอดออกเป็นช่อ มีดอกย่อย ขนาดเล็ก 3 - 5 ดอก ดอกเป็นรูปกรวย ปลายแยกกลีบดอก 4 กลีบ มีขนปกคลุมจำนวนมาก
ผล : ผลมีลักษณะเป็นสันสี่มุม มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 - 3 มิลลิเมตรเปลือกนอกไม่แตก ข้างในผลมีเมล็ด
เมล็ด : เมล็ดเล็กมีจำนวนมาก อยู่ในผลมีจำนวนมาก มีลักษณะกลมสีดำน้ำตาล มีปอก หุ้มคล้ายแฉก 5 แฉก
การกระจายพันธุ์
 ชอบขึ้นตามที่ชื้นทั่วไป มีแสงแดดส่องถึง
การขยายพันธุ์
 ใช้เมล็ดเพาะ หรือปักชำกิ่ง ปัจจุบันมีขายที่ตลาดนัดไม้ดอกไม้ประดับ
ประโยชน์
ข้อมูลจากเอกสาร : ใช้เป็นยาสมุนไพร ส่วนที่ใช้ ลำต้นใช้ลำต้นสด ประมาณ 15 - 30 กรัม นำมาต้มเอาน้ำกินเป็นยาแก้ไข้มาลาเรีย เป็นลำไส้อักเสบ หรือใช้ ลำต้น สดต้ม
ข้อมูลจากภูมิปัญญาไทย : ใช้ต้มเป็นยาล้างแผลฝีบวม ไฟไหม้น้ำร้อนลวก เป็นต้น ช่วยทำให้อาการดีขึ้น
เอกสารอ้างอิงนันทวัน บุญยะประภัศร .2541. สมุนไพร..ไม้พื้นบ้าน . กรุงเทพฯ : บริษัทประชาชน จำกัด.
ผู้สำรวจนางสาวบุปผาสันตวาสถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์วันที่ศึกษา 21 กุมภาพันธ์ 2543
ผู้ตรวจอาจารย์ฟองจันทร์ บุญญานุภาพ

[ ย้อนกลับ ]