หญ้าลิ้นงู
|
|
| เลขทะเบียน : | 7-53000-001-0342 |
|
| ชื่อสามัญ : | Diamnel - flower, Yaa linn guu.
|
|
| ชื่อพื้นเมือง : | หญ้าลิ้นงู (กรุงเทพฯ)
|
|
| ชื่อวิทยาศาสตร์ : | Hedyotiscorymbosa Lamk.
|
|
| ชื่อวงศ์ : | RUBIACEAE
|
|
| ลักษณะ |
| ต้น : | เป็นพรรณไม้ล้มลุก ที่มีลำต้นเลื้อยยาว ประมาณ 6 - 20 นิ้ว ลำต้นเรียบเกลี้ยงเล็กยาวและ
แตกกิ่งก้านสาขาออกมาก
|
| ใบ : | มีลักษณะแหลมยาวเรียวเล็ก ไม่มีก้านใบ หูใบมีขนาดเล็ก ขนาดของใบยาวเพียง 0.5 - 1 นิ้ว กว้าง 1.5 - 3.5 มิลลิเมตร
|
| ดอก : | เป็นสีขาวนวล หรือสีม่วงซีด ๆ ออกตามซอกใบและปลายยอดออกเป็นช่อ มีดอกย่อย
ขนาดเล็ก 3 - 5 ดอก ดอกเป็นรูปกรวย ปลายแยกกลีบดอก 4 กลีบ มีขนปกคลุมจำนวนมาก
|
| ผล : | ผลมีลักษณะเป็นสันสี่มุม มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 - 3 มิลลิเมตรเปลือกนอกไม่แตก
ข้างในผลมีเมล็ด
|
| เมล็ด : | เมล็ดเล็กมีจำนวนมาก อยู่ในผลมีจำนวนมาก มีลักษณะกลมสีดำน้ำตาล มีปอก หุ้มคล้ายแฉก 5 แฉก
|
|
| การกระจายพันธุ์ |
| | ชอบขึ้นตามที่ชื้นทั่วไป มีแสงแดดส่องถึง
|
|
| การขยายพันธุ์ |
| | ใช้เมล็ดเพาะ หรือปักชำกิ่ง ปัจจุบันมีขายที่ตลาดนัดไม้ดอกไม้ประดับ
|
|
| ประโยชน์ |
| ข้อมูลจากเอกสาร : | ใช้เป็นยาสมุนไพร ส่วนที่ใช้ ลำต้นใช้ลำต้นสด ประมาณ 15 - 30 กรัม
นำมาต้มเอาน้ำกินเป็นยาแก้ไข้มาลาเรีย เป็นลำไส้อักเสบ หรือใช้ ลำต้น สดต้ม
|
| ข้อมูลจากภูมิปัญญาไทย : | ใช้ต้มเป็นยาล้างแผลฝีบวม ไฟไหม้น้ำร้อนลวก เป็นต้น ช่วยทำให้อาการดีขึ้น
|
|
| เอกสารอ้างอิง | นันทวัน บุญยะประภัศร .2541. สมุนไพร..ไม้พื้นบ้าน . กรุงเทพฯ : บริษัทประชาชน จำกัด.
|
| ผู้สำรวจ | นางสาวบุปผาสันตวาสถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์วันที่ศึกษา 21 กุมภาพันธ์ 2543
|
| ผู้ตรวจ | อาจารย์ฟองจันทร์ บุญญานุภาพ
|
|